พุทธศาสนสุภาษิต ธรรมศึกษาชั้นตรี (นักธรรมตรี)

สุภาษิตที่มาจาก ขุททกนิกาย ชาดก ๑. อตฺตานํ นาติวตฺเตยฺย. บุคคลไม่ควรลืมตน ๒. อปฺปมาโท อมตํ ปทํ. ความไม่ประมาท เป็นทางไม่ตาย ๓. อปฺปมตฺตา น มียนฺติ. ผู้ไม่ประมาท ย่อมไม่ตาย ๔. กลฺยาณการี กลฺยาณํ ปาปการี จ ปาปกํ. ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ๕. น หิ สาธุ โกโธ. ความโกรธไม่ดีเลย ๖. อกฺโกเธน ชิเน โกธํ. พึงชนะคนโกรธ ด้วยความไม่โกรธ ๗. อสาธุ สาธุนา ชิเน. พึงชนะคนไม่ดี ด้วยความดี ๘. ชิเน กทริยํ ทาเนน. พึงชนะคนตระหนี่ ด้วยการให้ ๙. สจฺเจนาลิกวาทินํ. พึงชนะคนพูดปด ด้วยคำจริง ๑๐. วิเจยฺย ทานํ สุคตปฺปสตฺถํ. การเลือกให้ อันพระสุคตทรงสรรเสริญ ๑๑. ธมฺโม สุจิณฺโณ สุขมาวหาติ. ธรรมที่ประพฤติดีแล้ว นำสุขมาให้ ๑๒. ธมฺโม หเว รกฺขติ ธมฺมจาริ. ธรรมแล ย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม ๑๓. เย ปมตฺตา ยถา มตา. ผู้ประมาทแล้ว เหมือนคนตายแล้ว ๑๔. ทุกฺโข พาเลหิ สงฺคโม. สมาคมกับคนพาล นำทุกข์มาให้ ๑๕. น สงฺคโม ปาปชเนน เสยฺโย. สมาคมกับคนชั่ว ไม่ดีเลย ๑๖. น สนฺถวํ กาปุริเสน กยิรา. ไม่ควรทำความสนิทสนมกับคนชั่ว ๑๗. อเวเรน จ สมฺมนฺติ. เวรย่อมระงับด้วยไม่มีเวร สุภาษิตที่มาจาก ขุททกนิกาย ธรรมบท ๑๘. อตฺตา หเว ชิตํ เสยฺโย. ชนะตนนั้นแหละ เป็นดี ๑๙. อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ. ตนแล เป็น…